piga

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

piga (język kataloński)[edytuj]

unes pigues (1.1)
wymowa:
or. IPA[ˈpiɣə]
occ. IPA[ˈpiɣa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pieg
odmiana:
(1.1) lp piga; lm pigues
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

piga (język suahili)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) bić, ciosać, uderzać[1][2][3]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) piga ngomabębnić, bić w bębenpiga bundukistrzelać z karabinupiga dekimyć podłogępiga hodipukać (do drzwi), pytać o wejściepiga miayoziewaćpiga pasiprasowaćpiga picharobić zdjęcia
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Online Swahili - English Dictionary
  2. R. Stopa, B. Garlicki, Mały słownik suahilijsko-polski i polsko-suahilijski, s. 42-43, Warszawa, 1966.
  3. Arthur C. Madan, Swahili-English Dictionary, s. 311-312, Oxford Clarendon Press, 1903.

piga (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
[²p'i:ga]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) przest. służąca, dziewczyna do pomocy[1]
odmiana:
(1.1) en piga, pigan, pigor, pigorna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) tjänsteflicka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 842, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.