karabin

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

karabin (język polski)[edytuj]

karabin (1.1)
wymowa:
IPA[kaˈrabʲĩn], AS[karabʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie; zob.  też karabin w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dla zwiększenia szybkostrzelności karabinów zaczęto wyposażać je w magazynki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) strzelać z karabinu • zacięcie karabinu • celowanie z karabinu • ładowanie karabinu • sprzedać/kupić karabin
synonimy:
(1.1) kb
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. /zdrobn.  karabinek m 
przym.  karabinowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: