niepokorny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

niepokorny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɲɛpɔˈkɔrnɨ], ASepokorny], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pozbawiony pokory
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Tybet jest dla Chin tym, czym kiedyś była Algieria dla Francji, Indie dla Wlk. Brytanii, czy Polska dla carskiej Rosji: najmniej lojalną, najbardziej niepokorną, a zarazem symbolicznie najważniejszą prowincją imperium[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) krnąbrny, trudny, nieuległy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. niepokornie
rzecz. niepokorność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: