nielegalność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nielegalność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɲɛlɛˈɡalnɔɕʨ̑], ASelegalność], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co nielegalne; sprzeczność z prawem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) nielegalność + D.
kolokacje:
(1.1) nielegalność agresji / stanu wojennego / strajku / postępowania / wypowiedzenia umowy
synonimy:
(1.1) bezprawność, nieprawność; pot. trefność
antonimy:
(1.1) legalność, prawność, prawowitość
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) czarnorynkowość, półlegalność, niepełnoprawność, pokątność, spekulacyjność
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nielegalnik m, nielegał mos
przym. nielegalny
przysł. nielegalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego[2]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło nielegalność w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.