lubczyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

lubczyk (język polski)[edytuj]

lubczyk (1.1)
wymowa:
IPA[ˈlupʧ̑ɨk], AS[lupčyk], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. roślina z rodziny selerowatych o żółtych kwiatach, używana jako przyprawa kuchenna, według wierzeń ludowych uważana za środek wywołujący miłość, afrodyzjak; zob. też lubczyk w Wikipedii
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) (…) gdybym lubczyk miała, tobym mu go dała w miodzie (…).[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) lubieszczek
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) przyprawa
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. lubić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: