liktor

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

liktor (język polski)[edytuj]

liktor (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. rzymski niższy funkcjonariusz państwowy, stanowiący ochronę urzędników; zob. też liktor w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na lewym ramieniu liktorzy nosili wiązki rózg z wetkniętymi w nie toporami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) funkcjonariusz
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. liktorski
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. lictor
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

liktor (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) hist. liktor
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. lictor
uwagi:
źródła:

liktor (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) hist. liktor[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. liktorský
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. lictor
uwagi:
źródła:
  1. Hasło liktor w: Slovník cudzích slov (akademický), pod red. V. Petráčkovej i J. Krausa, Bratysława, Slovenské pedagogické nakladateľstvo – Mladé letá, 2005, ISBN 80-10-00381-6.