lepić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

lepić (język polski)[edytuj]

kobieta lepi (1.1) placki
oni lepią (1.1) bałwana
ktoś lepi (1.2) papier
wymowa:
IPA[ˈlɛpʲiʨ̑], AS[lepʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) kształtować coś z plastycznego materiału
(1.2) sklejać coś, przyklejać

czasownik zwrotny lepić się

(2.1) być lepkim, kleić się do czegoś
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIa
(2.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Najlepsze garnki mistrz lepił z gliny.
(1.1) Po lekcjach dzieci lepiły bałwana.
(1.2) Lepili plakaty wyborcze na słupach i płotach.
(2.1) Po wykopaniu rowu robotnik lepił się od potu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) kleić, przyklejać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. lepienie n, lepik m, lepianka ż, lepkość ż, nalepka ż, lepa ż, polepa ż, zlepieniec mrz
czas. nalepić dk., przylepić dk., ulepić dk., zalepić dk.
przym. lepki
przysł. lepko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: