oblepicha

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

oblepicha (język polski)[edytuj]

oblepicha (1.1)
oblepichy (1.1)
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. rokitnik zwyczajny[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rokitnik, bedłak, szakłakowiec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. lep m, lepik m, lepidło n, lepienie n, oblepianie n, oblepienie n
czas. lepić ndk., oblepiać ndk., oblepić dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
od owoców „oblepiających” gęsto pędy
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, Warszawa 1900–1927.