kumać się

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kumać się (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik zwrotny niedokonany (dk. brak)

(1.1) pot. utrzymywać bliską znajomość, zażyłe stosunki[1]
(1.2) przest. stawać się czyimś kumem lub kumą przez trzymanie dziecka do chrztu[2]
odmiana:
(1.1-2) koniugacja I
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kolegować się, przyjaźnić się; pot. kumplować się; przest. fraternizować się; górnol. spoufalać się, poufalić się; fraz. być za pan brat, trzymać sztamę
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kum mos, kuma ż, kumanie n, pokumanie n, skumanie n
czas. pokumać dk., skumać się dk.
wykrz. kum
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło kumać się w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło kumać się w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.