kumplować się

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kumplować się (język polski)[edytuj]

wymowa:
podział przy przenoszeniu wyrazu: kum•p•lo•wać się[1]
znaczenia:

czasownik zwrotny niedokonany (dk. brak)

(1.1) pot. być z kimś w koleżeńskich stosunkach[2]
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kolegować się, przyjaźnić się; pot. kumać się; przest. fraternizować się; górnol. spoufalać się, poufalić się; fraz. być za pan brat, trzymać sztamę
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kumpel mos, kumpela ż, kumpelka ż, kumplostwo n, kumplowanie n, skumplowanie n, zakumplowanie n
czas. skumplować się dk., zakumplować się dk.
przym. kumpelski, kumplowski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: przyjaźnić się
źródła:
  1. Hasło kumplować się w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, s. 508, Warszawa, Horyzont, 2001, ISBN 83-7311-161-1.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło kumplować się w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.