czaić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

czaić (język polski)[edytuj]

kot czai się (2.1) na mysz
żołnierz czai się (2.1) w trawie
wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaczaić)

(1.1) slang. przen. rozumieć, co się mówi

czasownik zwrotny niedokonany czaić się

(2.1) czekać / oczekiwać na kogoś w ukryciu
(2.2) slang. przen. wahać się
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
(2.1-2) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Ty nic nie czaisz? – robal mu wlazł do kapsuły![1]
(2.1) Nasza dola czaić się, cierpieć i czekać[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rozumieć, pojmować, ogarniać, slang. kumać, kapować, jarzyć, kminić, kleić, czaić bazę
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. czajenie n
związki frazeologiczne:
czaić bazę
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Fragment z filmu Ralph Demolka.
  2. J. I. Kraszewski: Lubonie.