kącik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kącik (język polski)[edytuj]

kącik (1.4) oka
wymowa:
IPA[ˈkɔ̃ɲʨ̑ik], AS[kõńćik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: kąt
(1.2) rubryka w piśmie poświęcona określonej tematyce
(1.3) miejsce w pomieszczeniu dostosowane do wykonywania określonych czynności
(1.4) wgłębienia w bokach ust i oczu
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.4) kącik ust
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kąt m, kątownica ż, kątownik m
przym. kątowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: