jedenaście

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

jedenaście (język polski)[edytuj]

jedenaście (1.1)
jedenaście (1.1) kobiet
wymowa:
IPA[ˌjɛdɛ̃ˈnaɕʨ̑ɛ], AS[i ̯edẽnaśće], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. ?/i
znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) liczba 11
odmiana:
(1.1) lp jedena|ście, ~stu, ~stu, ~ście, ~stoma, ~stu, ~ście; blm; dla rzeczowników rodzaju męskoosobowego forma mianownika przyjmuje postać dopełniacza („jedenastu”)
przykłady:
(1.1) Spośród jedenastu kompozycji napisał osiem, a kolejnych dwóch był współautorem[1].
(1.1) Wtedy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił do nich donośnym głosem[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zapis arabski 11, zapis rzymski XI
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jedenasta ż, jedenastka ż, jedenastość ż
przym. jedenasty
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
część Polaków wymawia ten liczebnik z błędem, „gubiąc” drugie e, podobnie w innych słowach, które mają początek jedenast-
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: 11
źródła:
  1. Grzegorz Brzozowicz, Filip Łobodziński, Sto płyt, które wstrząsnęły światem : kronika czasów popkultury, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Dzieje Apostolskie 2,14, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Marian Wolniewicz).