hvid

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

hvid (język duński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) biały
(1.2) blady
(1.3) o kolorze skóry człowieka biały

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) waluta używana w średniowiecznej Danii
odmiana:
(1) hvid, hvidt, hvidee
przykłady:
(1.1) Hendes kat har en hvid pels.Jej kot ma białe futro.
(1.2) Kongen blev hvid i ansigtet af raseri.Król zbielał (pobladł) na twarzy z wściekłości.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) bleg
antonimy:
(1.1) sort
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. hvide
związki frazeologiczne:
vende det hvide ud af øjnene
etymologia:
uwagi:
zobacz też: kolory w język duńskim
źródła: