waluta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

waluta (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vaˈluta], AS[valuta] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wymienialny środek płatniczy
(1.2) bank. oficjalna jednostka monetarna danego państwa; zob. też waluta w Wikipedii
(1.3) pot. łatwo wymienialny (w danym kraju) środek płatniczy (w Polsce np.: dolar, euro, daw. marka)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Walutą Japonii jest jen.
składnia:
kolokacje:
(1.3) twarda walutaciężka waluta • płacić w walucie
synonimy:
(1.1) jednostka monetarna
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pieniądz
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przewalutowanie n, przewalutowywanie n, walutowanie n
czas. przewalutować dk., przewalutowywać ndk., walutować ndk.
przym. walutowy
związki frazeologiczne:
twarda waluta
etymologia:
wł. valuta → waluta[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło waluta w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.