homerycki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

homerycki (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌxɔ̃mɛˈrɨʦ̑ʲci], ASõmerycʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do Homera lub jego twórczości; zob. też Homer w Wikipedii
(1.2) o opisie czegoś: bardzo rozbudowany, nawiązujący do wielu zagadnień niezwiązanych bezpośrednio z czymś, składający się z wielu odrębnych opisów
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Jak każde porównanie, porównanie homeryckie składa się z dwóch członówdrugi z nich (następujący po spójnikujak”, „jako”, „jak gdybyitp.) jest w porównaniu homeryckim obszernym, rozwiniętym obrazem, często stanowiącym samodzielny epizod fabuły utworu o dygresyjnym charakterze. (z Wikipedii)
składnia:
kolokacje:
(1.1) styl homerycki • tradycja homerycka • świat homerycki • dramat homerycki
(1.2) porównanie homeryckie • epitet homerycki
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Homer m
przym. homeryczny, homerowy
związki frazeologiczne:
boje homeryckie
etymologia:
(1.1) od Homer
(1.2) ponieważ Homer jako pierwszy w taki sposób stosował język opisowy
uwagi:
(1.2) zob. też porównanie homeryckie w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła: