spójnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

spójnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈspujɲik], AS[spui ̯ńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gram.  wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Spójniki można podzielić na proste, jak "i", złożone, jak "podczas gdy", oraz zestawieniowe, jak "jeżelito".
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  spójnikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: