herbatnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

herbatnik (język polski)[edytuj]

herbatniki (1.1)
wymowa:
IPA[xɛrˈbatʲɲik], AS[χerbatʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. suche, dość twarde ciastko pszenne w kształcie ząbkowanego prostokąta, podawane zwykle do herbaty lub kawy; zob. też herbatniki w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na stole leżała otwarta paczka herbatników.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ciastko
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. herbaciarnia ż, herbata ż, herbaciarz m, herbaciarka ż
przym. herbatnikowy, herbaciany
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. herbata + -nik
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła: