høj

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

høj (język duński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wysoki
(1.2) przen. wysoki (znajdujący się wysoko w hierarchii)
(1.3) przen. wysoki (o dużym natężeniu)
(1.4) akust. głośny
(1.5) muz. wysoki
(1.6) przen. pod wpływem substancji odurzającej

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) wzgórze, pagórek
odmiana:
(1) høj, højt, høje; st. wyższy højere; st. najwyższy højest
(2.1) en høj, højen, høje, højene
przykłady:
(1.1) En høj mand stod et højt bjerg.Wysoki mężczyzna stał na wysokiej górze.
(1.2) Min kat har fået den højeste pris ved huskatteudstillingen Fyn.Mój kot otrzymał najwyższą nagrodę na wystawie kotów domowych na Fionii.
(1.3) Høj feber og blodig opkastning er meget karakteristiske for denne frygtelige sygdom.Wysoka gorączka i krwawe wymioty bardzo charakterystyczne dla tej strasznej choroby.
(1.3) Tofu, seitan og tempeh har et højt proteinindhold.Tofu, seitan i tempeh mają wysoką zawartość białka.
(1.5) Sangerinden sang med høje toner.Pieśniarka śpiewała w wysokiej tonacji.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) bakke
antonimy:
(1.1) lav
(1.2) stille
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. højt
rzecz. højhed w
czas. forhøje
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.nord. hór
uwagi:
źródła: