høj

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

høj (język duński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wysoki
(1.2) głośny

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) wzgórze, pagórek
odmiana:
(1.1) høj, højt, høje; st. wyższy højere; st. najwyższy højest
(2.1) en høj, højen, høje, højene
przykłady:
(1.1) En høj mand et højt bjerg sang med høje toner.Wysoki mężczyzna na wysokiej górze śpiewał w wysokiej tonacji.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) bakke
antonimy:
(1.1) lav
(1.2) stille
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. højt
rzecz. højhed
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: