tonacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tonacja (język polski)[edytuj]

obraz w tonacji (1.2) niebieskiej
wymowa:
IPA[tɔ̃ˈnaʦ̑ʲja], AS[tõnacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. konkretna gama durowa, w której wykonywany jest dany utwór muzyczny
(1.2) szt. dominująca barwa
(1.3) jęz. zabarwienie uczuciowe wypowiedzi
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Marsz tureckiMozarta został skomponowany w tonacji a-moll.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) kolorystyka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ton m, tonowanie n
czas. tonować ndk.
przym. tonowy, tonalny, tonacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.