gotyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gotyk (język polski)[edytuj]

gotyk (1.2)
wymowa:
IPA[ˈɡɔtɨk], AS[gotyk]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) szt. archit. styl w architekturze i sztuce średniowiecza; zob. też gotyk w Wikipedii
(1.2) zabytek w stylu gotyckim
(1.3) rodzaj pisma łacińskiego używany w krajach Europy Zachodniej w późnym średniowieczu
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Powstanie gotyku związane jest z rozwijającą się pod koniec średniowiecza kulturą dworską, rycerską i mieszczańską.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) styl
(1.1) budowla
(1.1) pismo
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. regotycyzacja ż, gotycyzm mrz, neogotyk mrz, gotycyzacja ż
przym. gotycki
przysł. gotycko
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Gotik
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - SztukaIndeks:Polski - Architektura
tłumaczenia:
źródła: