fortepian

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fortepian (język polski)[edytuj]

fortepian (1.1)
wymowa:
IPA[fɔrˈtɛpʲjãn], AS[fortepʹi ̯ãn], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym; zob. też fortepian w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) (…) A czwarty wagon pełen bananów, a w piątym stoi sześć fortepianów (…)[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) grać na fortepianie • usiąść / zasiąść do fortepianu • utwór na fortepian
synonimy:
(1.1) reg. pozn. skrzydło
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) calisia
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fortepianista mos, fortepianistka ż
przym. fortepianowy
związki frazeologiczne:
bębnić na fortepianie
etymologia:
(1.1) wł. pianoforte, z piano e forte
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Julian Tuwim Lokomotywa

fortepian (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) fortepian
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
rzecz. fortepiano
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: