farve

farve (język duński)

seks farver (1.1)

wymowa:

Dania: [ˈfα·wə]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kolor, barwa

(1.2) kolor w kartach

(1.3) barwa (dźwięku)

(1.4) farba

(1.5) kolor skóry człowieka

czasownik przechodni

(2.1) kolorować, malować, barwić

odmiana:

(1) en farve, farven, farver, farverne

(2) at farve, farver, farvede, farvet

przykłady:

(1.1) Lyserød er af alle regnbuens farver pigernes farve nummer ét i den vestlige verden. → Różowy jest dla dziewcząt w świecie zachodnim kolorem numer jeden z wszystkich barw tęczy.

(1.1) Granit består hovedsagligt af kvarts samt en række andre mineraler som giver farver og strukturer i stenen. → Granit składa się głównie z kwarcu i szeregu innych minerałów, nadających kamieniowi barwy i struktury.

(2.1) Jørgen farver sit overskæg sort. → Jørgen barwi swoje wąsy na czarno.

składnia:

kolokacje:

(1.1) farvefilm

synonimy:

(2.1) male

antonimy:

(2.1) affarve

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. farverig

związki frazeologiczne:

farveblind

etymologia:

(2.1) śdn. varwen

uwagi:

źródła: