etymolożka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

etymolożka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. kobieta naukowiec badająca pochodzenie wyrazów
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na ten temat wypowiedziała się znana polska etymolożka.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) etymolog
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) językoznawczyni
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. etymologia ż, etymon mrz, etymologizowanie n, zetymologizowanie n
forma męska etymolog mos
czas. etymologizować ndk., zetymologizować dk.
przym. etymologiczny
przysł. etymologicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. etymologia + -ka < gr. ἐτυμολογία (etymologia) < gr. ἔτυμος + λόγος (etymos + logos) → prawdziwy + słowo, przemowa
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: etymolog
źródła: