zdumienie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zdumienie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zdũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ], AS[zdũmʹi ̯ė̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.-ni…i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: zdumieć, stan zaskoczenia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Tak nieoczekiwany widok wywołał u wszystkich zdumienie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. zdumieć, zdumiewać
ims. zdumiony
przym. zdumiewający, zdumiony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: