dziwacznie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dziwacznie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʥ̑iˈvaʧ̑ʲɲɛ], AS[ʒ́ivačʹńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.-ni… wymowa ?/i
znaczenia:

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób dziwaczny
odmiana:
przykłady:
(1.1) Nowa budowla prezentowała się nieco dziwacznie, przypominała plaster miodu[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. dziwaczny, dziwny
rzecz. dziwaczka ż, dziw mrz, dziwność ż, dziwak mos, dziwaczność
czas. dziwaczeć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stanisław Zieliński, W stronę Pysznej, 2008, Narodowy Korpus Języka Polskiego.