dym

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: dým

dym (język polski)[edytuj]

dym (1.1)
dym (1.2)
wymowa:
IPA[dɨ̃m], AS[dỹm], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) produkty spalania zawieszone w powietrzu
(1.2) przen. , pot.  bójka z udziałem większej liczby osób[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Sąsiad poczuł dym i zadzwonił po straż pożarną.
(1.1) Wdychanie dymu tytoniowego prowadzi do chorób sercowych.
(1.1) Powietrze było wypełnione dymem nikotynowym.
(1.1) Unosił się dym z paleniska.
(1.2) Wczoraj po imprezie był niezły dym, policja przyjechała.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kopeć
(1.2) zadyma
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  dymić
przym.  dymny
rzecz.  zadymiarz m.-os. 
związki frazeologiczne:
nie ma dymu bez ogniapójść z dymempuścić z dymemwięcej dymu niż ognia
etymologia:
prasł.   *dymъ[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 84, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
  2. Joachim Herrmann, Die Slawen in Deutschland, Akademie-Verlag Berlin, 1985

dym (język dolnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dym
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kuŕ
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. : dym
uwagi:
źródła:

dym (język górnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dym
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kur
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. : dym
uwagi:
źródła:

dym (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dym
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  dymák m , dymovnica f , dymovod m 
przym.  dymový
czas.  dymiť
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: