deklinacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

deklinacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja], AS[deklʹĩnacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gram.  odmiana przez przypadki
(1.2) astr.  jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Uczniom trudność sprawiła deklinacja słów rodzaju nijakiego.
(1.2) Deklinacja biegunów niebieskich wynosi 90 stopni.
składnia:
kolokacje:
(1.1) przypadek deklinacji, deklinacja rzeczownikowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: