brzydko

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

brzydko (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przysłówek sposobu

(1.1) w brzydki sposób
(1.2) niegrzecznie, niekulturalnie
(1.3) w sposób wulgaryzujący sferę ludzkiej płciowości
(1.4) pochmurnie, deszczowo
odmiana:
przykłady:
(1.1) Elżbieta zawsze przychodzi tak brzydko ubrana.
(1.2) Musisz przyznać, że Rafał brzydko się zachował, nie puszczając ich przodem.
(1.3) Proszę pani, Janek znowu brzydko pokazuje.
(1.3) Jakiś szczeniak wciąż brzydko bazgrze na murze od strony parkingu.
(1.4) Było brzydko i siedzieliśmy cały czas w domu wczasowym.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) strasznie
(1.2) nieładnie, niegrzecznie, nieparlamentarnie
(1.3) nieprzyzwoicie, sprośnie
(1.4) pochmurnie, dżdżysto
antonimy:
(1.1) ładnie, pięknie, ślicznie
(1.2) grzecznie
(1.4) ładnie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. brzydota ż, brzydal m, brzydula ż, brzydactwo n, brzydnięcie n, brzydzenie n, obrzydzenie n, obrzydzanie n, obrzydlistwo n, zbrzydnięcie n, wybrzydzanie n, brzydkość ż
czas. brzydnąć ndk., brzydzić ndk., zbrzydnąć dk., obrzydzić dk., obrzydzać ndk., wybrzydzać ndk.
przym. brzydki, obrzydliwy, brzydkawy
przysł. obrzydliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. brzydki + -o
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: