Przejdź do zawartości

bazgrać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

bazgrać (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˈbazɡrat͡ɕ], AS: [bazgrać]
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. nabazgrać)

(1.1) pot. pisać niestarannie i niewyraźnie
odmiana:
(1.1) bazgrzę / bazgram, bazgrz / bazgraj[1][2][3]; koniugacja IX lub koniugacja I
przykłady:
(1.1) Tak sobie bazgrzępokazała blok z geometrycznym deseniem[4].
(1.1) W ogólnej sali dla użytku artystów i dla zwabienia publiczności rozpięto szerokie płótno, na którym każdy, kto chciał, mógł wypisywać i bazgrać, co mu przyszło do głowy[5].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bazgrolić, gryzmolić, pisać jak kura pazurem
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bazgracz m, bazgrała m, bazgroły nmos, bazgranie n
czas. bazgrolić ndk., nabazgrać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „bazgrać” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „bazgrać” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „bazgrać” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego, wyd. IV, Warszawa 2020.
  4. Wojciech Żukrowski, Kamienne tablice, 1966, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  5. Artur Hutnikiewicz, Młoda Polska, 1994, Narodowy Korpus Języka Polskiego.