brutalizm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

brutalizm (język polski)[edytuj]

brutalizm (1.1)
brutalizm (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) archit. nurt w architekturze późnego modernizmu, który akcentował jako elementy artystyczne fakturę surowego betonu, wielkie człony strukturalne, rury itp.[1]; zob. też brutalizm w Wikipedii
(1.2) książk. brutalność[2]
(1.3) książk. przejaw brutalności[2]
odmiana:
(1.1-2) blm,
(1.3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) modernizm
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. brutalizacja ż, brutalność ż, brutal m, brutalizowanie n, zbrutalizowanie n, brutalistyczność ż
czas. brutalizować ndk., zbrutalizować dk.
przym. brutalny, brutalski
przysł. brutalnie, brutalsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. brutsurowy
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło brutalizm w encyklopedii internetowej Onet Wiem
  2. 2,0 2,1 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło brutalizm w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.