brodzić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

brodzić (język polski)[edytuj]

ludzie brodzą (1.1) w błocie
ci ludzie brodzą (1.3) w trawie
wymowa:
IPA[ˈbrɔʥ̑iʨ̑], AS[broʒ́ić], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) chodzić po czymś grząskim
(1.2) chodzić w płytkiej wodzie
(1.3) przen. książk. chodzić nurzając nogi w czymś
odmiana:
(1.1-3)[1] koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Myśliwi brodzili po bagnach.
(1.2) Mały Jacuś zdjął buty i brodził po kałużach.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bród m, brodzik m, brodzenie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.