bluszcz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bluszcz (język polski)[edytuj]

bluszcz (1.1) na murze
wymowa:
IPA[bluʃʧ̑], AS[blušč] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie; zob. też bluszcz w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kraina nie była pustynna: jak okiem sięgnąć, widniały w niej doliny i wzgórza, porosłe ślicznymi kępami drzew, wokół których wiły się pnącze, zwoje bluszczu i winogradu zwieszały się ze skał.[1]
(1.1) Mury zamku były porośnięte bluszczem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pnącze
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. bluszczowy
związki frazeologiczne:
kobieta bluszcz
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Henryk Sienkiewicz: Dwie łąki