bilbil

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bilbil (język polski)[edytuj]

bilbil (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. ptak z rodziny bilbili (Pycnonotidae[1]); zob. też bilbile w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Brat Owidiusz trzymał u siebie bilbila.
(1.1) Na akacji buszują dwa młode bilbile.
składnia:
kolokacje:
(1.1) bilbil andamańskibilbil arabskibilbil białobrewybilbil białogardłybilbil białolicybilbil białookibilbil białouchybilbil brązowybilbil chińskibilbil cienkodziobybilbil czarnoczubybilbil czarnogłowybilbil czerwonookibilbil czerwonoplamybilbil jednobarwnybilbil kanarkowybilbil kreskouchybilbil kreskowanybilbil łuskowanybilbil łysybilbil niebieskookibilbil ogrodowybilbil okularowybilbil oliwkowybilbil plamistybilbil sumatrzańskibilbil szarobrzuchybilbil szaroczelnybilbil szarogłowybilbil tajwańskibilbil ubogibilbil zbroczonybilbil złotobrewybilbil złotolicybilbil złotookibilbil złotoplamybilbil zuchwałybilbil żałobnybilbil żółtawybilbil żółtogardłybilbil żółtogłowybilbil żółtookibilbil żółtouchy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ptak
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bilbilowiec m, bilbilak m, bilbile nmos
związki frazeologiczne:
etymologia:
arab. بلبل (bulbul), pers. بلبل (bolbol)
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło Pycnonotidae w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.