bierka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bierka (język polski)[edytuj]

bierki (1.1)
bierki (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) patyczek do bierek
(1.2) szach. pion szachowy lub warcabowy
(1.3) daw. kostka, los
(1.4) ryb. patyczek pomagający zachować stałą wielkość oczka przy dzianiu sieci
(1.5) zootechn. gw. (Śląsk Cieszyński)[1] rasa owiec wałaskich
(1.6) zootechn. gw. (Żywiec) owca, która nie została zapłodniona[2]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Petronela pozbierała bierki z podłogi.
(1.2) Grając w warcaby używamy trzydziestu dwóch bierek.
(1.3) Rzuć los! Pokaż czyja lepsza bierka![3]
(1.4) Podłubał bierką i sieć była jak ta lala.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) patyczek
(1.2) pionek
(1.4) patyczek
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bierki nmos
czas. brać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.5) węg. birka
uwagi:
(1.5) inna pisownia biyrka
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Ustroń, Galeria „Na Gojach”, 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.
  2. Władysław Migdał, Łukasz Migdał, Słownictwo gwarowe w hodowli zwierząt, „Wiadomości Zootechniczne”, r. XLVI, nr 3/2008, s. 54.
  3. Maria Konopnicka, Pan Balcer w Brazylji.