bezprawie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bezprawie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) polit. stan, w którym nie ustanowione lub przestrzegane normy prawne
(1.2) praw. czyn bezprawny
odmiana:
(1.1) blm[1];
(1.2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) anarchia, samowola, warcholstwo
(1.2) bezprawność, nadużycie, nielegalność
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) bezład, chaos, dezorganizacja, nieporządek
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bezprawność ż
przym. bezprawny
przysł. bezprawnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło bezprawie w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.