autumnus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

autumnus (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jesień[1]
(1.2) poet. rok[1]
(1.3) plony, płody jesienne[1]

przymiotnik

(2.1) jesienny[1]
odmiana:
(1.1-3) autumn|us, autumni (deklinacja II)
(2.1) autumn|us, autumna, autumnum; nie stopniuje się
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-3) auctumnus m, autumnum n
(2.1) autumnalis
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. auctumnus m, autumnum n
przym. autumnalis
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) źródłosłów dla ang. autumn, franc. automne, wł. autunno, port. outono
(1.1) w starożytności wiązano to słowo z czasownikiem augeowzrastać, powiększać się, gdyż jesień miała być porą wzrostu; współcześnie wiąże się ten rzeczownik z sanskr. avpragnąć, być zadowolonym (por. łac. aveo)[2]
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Hasło autumnus w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, s. 85, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2001, ISBN 978-83-7195-844-1.
  2. Hasło autumnus w: Greek, Latin, Arabic, Old Norse Word Study Tool.