antykwariusz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

antykwariusz (język polski)[edytuj]

antykwariusz (1.1)
wymowa:
IPA[ˌãntɨˈkfarʲjuʃ], AS[ãntykfarʹi ̯uš], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.akc. pob.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś handlujący antykami, dziełami sztuki, starymi mapami, używanymi książkami
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jeśli kocha się książki, czy lepiej zostać antykwariuszem, czy bibliotekarzem?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. antykwarz m, antykwariat m, antykwarnia ż, antykwa ż
przym. antykwaryczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. antiquarius
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło antykwariusz w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, s. 18, Warszawa, Polskie Wydawnictwo Naukowe, 1980, ISBN 83-01-03811-X.
  2. Hasło antykwariusz w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, s. 29, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, ISBN 978-83-01-14198-1.