adiunkt

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

adiunkt (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈadʲjũŋkt], AS[adʹi ̯ũŋkt], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk- i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) stanowisko w instytucji naukowej zajmowane przez pracowników posiadających stopień doktora; zob. też adiunkt w Wikipedii
(1.2) tytuł zawodowy w bibliotekarstwie oraz w dokumentacji i informacji naukowej

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) ts. (1.1) w odniesieniu do kobiety
(2.2) ts. (1.1) w odniesieniu do kobiety
odmiana:
(1.1-2)
(2.1-2) jak (1) lub: nieodm.,
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
skrót ad.
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. adiunktura ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Adiunkt < łac. adiunctus (dosł. przyprzężony) < łac. ad + iungo (przyprzęgam, przyłączam)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 23, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.