iungo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

iungo (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) zaprzęgać[1]
(1.2) łączyć, spajać
(1.3) przyłączyć, zjednoczyć[2]
odmiana:
(1.1-3) iungō, iungĕre, iūnxī, iūnctum (koniugacja III)
przykłady:
(1.3) (Iagielo) baptizatus Vladislai nomen accepit, et Lithuaniam Poloniae iunxit. → (Jagiełło) ochrzczony Władysława imię przyjął i Litwę do Polski przyłączył.[3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. iugum n, iunctio ż, iunctura ż, disiunctio ż
przym. iunctus, disiunctus
przysł. iunctim
czas. abiungo, adiungo, coniungo, disiungo, iugo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1-3) alternatywna pisownia: jungo
źródła:
  1. Hasło iungo w: Jerzy Mańkowski, Praktyczny słownik łacińsko-polski, Warszawa, Prószyński i S-ka, 2008, ISBN 9788374698696.
  2. Hasło iungo w: Słownik łacińsko-polski, opr. Kazimierz Kumaniecki, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 1997, ISBN 8371951523.
  3. hasło Iagielo w: Johann Jacob Hofmann, Lexicon Universale, Leiden 1698. la.wikisource.org.