abiturientka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

abiturientka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌabʲiturʲˈjɛ̃ntka], AS[abʹiturʹi ̯ntka], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.i → j , wymowa ?/i
podział przy przenoszeniu wyrazu: a•bi•tu•rient•ka[1]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uczennica kończąca szkołę, najczęściej średnią, przystępująca do matury
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W naszej szkole do matury przystąpiło sto abiturientek.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) maturzystka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. abituria ż
forma męska abiturient mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. abiturient + -ka
uwagi:
(1.1) abiturientką nazywa się osobę bez dyplomu, w odróżnieniu od absolwentki
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: abiturient
źródła:
  1. Hasło abiturientka w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, s. 2, Warszawa, Horyzont, 2001, ISBN 83-7311-161-1.

abiturientka (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) abiturientka[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma męska abiturient m
przym. abiturientský, abiturientsky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 1, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.

abiturientka (język słoweński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) abiturientka[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. abiturient m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: