Przejdź do zawartości

Wielkanoc

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Wielkanoc (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [vʲjɛlˈkãnɔt͡s], AS: [vʹi ̯elkãnoc], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i  j 
,
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa; zob. też Wielkanoc w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W kościołach zachodnich Wielkanoc zawsze przypada w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni Księżyca.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Pascha
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wielkanocnica ż
przym. wielkanocny
związki frazeologiczne:
jeżeli ciepło w dzień świętego Piotra, to zima do Wielkiejnocy potrwakiedy w Gromniczną gęś chodzi po wodzie, to będzie na Wielkanoc chodzić po lodzie
etymologia:
prawdopodobnie z dial. czes. Veliká noc[1]. Ostatecznie kalka gr. μεγᾰ́λη ἡμέρᾱ (megắlē hēmérā), dosł. wielki dzień. Synchronicznie pol. wielka + noc. Poświadczone od XVI w.[2]
por. stpol. Wielikonoc
uwagi:
zob. też Wielkanoc w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 12.
  2. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2008, ISBN 978-83-08-04191-8, s. 693.