Wielkanoc

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wielkanoc (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[vʲjɛlˈkãnɔʦ̑], AS[vʹi ̯elkãnoc], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa; zob. też Wielkanoc w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W kościołach zachodnich Wielkanoc zawsze przypada w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni Księżyca.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Pascha
antonimy:
(1.1) Boże Narodzenie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wielkanocnica f
przym. wielkanocny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. wielki + noc (wielka noc + zmiana sposobu akcentowania)[1]
uwagi:
zob. też Wielkanoc w Wikicytatach
odmiana jak dwóch wyrazów: „wielka” i „noc”; zobacz też: Wesołych Świąt
tłumaczenia:
źródła:
  1. Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, s. 20, Warszawa, 1979.