Wielkanoc

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wielkanoc (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[vʲjɛlˈkãnɔʦ̑], AS[vʹi ̯elkãnoc], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel.  w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa; zob.  też Wielkanoc w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W kościołach zachodnich Wielkanoc zawsze przypada w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni Księżyca.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Pascha
antonimy:
(1.1) Boże Narodzenie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  wielkanocny
rzecz.  wielkanocnica f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol.  wielki + noc (wielka noc + zmiana sposobu akcentowania)[1]
uwagi:
odmiana jak dwóch wyrazów: wielka i noc; zobacz też: Wesołych Świąt
tłumaczenia:
źródła:
  1. Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 20.