Bruch

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: brüch

Bruch (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa austriacka ?/i
(1.1-8) IPA[bʀʊx] lm  [ˈbʀʏçə]
(1.9) IPA[bʀuːx] lm  [ˈbʀyːçə] lub [ˈbʀyːçɐ]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) złamanie, roztrzaskanie
(1.2) złamanie (umowy, kontraktu)
(1.3) zerwanie kontaktów
(1.4) med.  złamanie
(1.5) med.  przepuklina
(1.6) mat.  ułamek
(1.7) geol.  uskok
(1.8) pot. , środ.  włamanie
(1.9) bagno
odmiana:
(1.1-8) lp  ~, des Bruchs/Bruches, ~/dem Bruche, ~; lm  die Brüche, der Brüche, den Brüchen, die Brüche
(1.9) lp  ~, des Bruchs/Bruches, ~/dem Bruche, ~; lm  die Brüche, der Brüche, den Brüchen, die Brüche lub die Brücher, der Brücher, den Brüchern, die Brücher
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.6) gemeiner Bruch → ułamek zwykłyDezimalbruch → ułamek dziesiętnyechter/unechter Bruch → ułamek właściwy / niewłaściwyeinen Bruch kürzen / erweiternskrócić/rozszerzyć ułamek • KehrbruchStammbruch
synonimy:
(1.4) Fraktur, Knochenbruch
(1.5) Hernie, Eingeweidebruch
(1.7) Verwerfung, Sprung
(1.8) Einbruch
(1.9) Sumpf, Moor
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  brechen
przym.  bruchig, brüchig
związki frazeologiczne:
Bruchbude
etymologia:
(1.1-8) śwn.  bruch << swn.  bruh; od czas.  brechen
(1.9) śwn.  bruoch << swn.  bruoh (por.  hol.  broek "teren podmokły", ang.  brook "strumień")
uwagi:
źródła: