Bruch

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: brüch

Bruch (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa austriacka ?/i
(1.1-8) IPA[bʀʊx] lm [ˈbʀʏçə]
(1.9) IPA[bʀuːx] lm [ˈbʀyːçə] lub [ˈbʀyːçɐ]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) złamanie, roztrzaskanie
(1.2) złamanie (umowy, kontraktu)
(1.3) zerwanie kontaktów
(1.4) med. złamanie
(1.5) med. przepuklina
(1.6) mat. ułamek
(1.7) geol. uskok
(1.8) pot. środ. włamanie
(1.9) bagno
odmiana:
(1.1-8) lp ~, des Bruchs/Bruches, ~/dem Bruche, ~; lm die Brüche, der Brüche, den Brüchen, die Brüche
(1.9) lp ~, des Bruchs/Bruches, ~/dem Bruche, ~; lm die Brüche, der Brüche, den Brüchen, die Brüche lub die Brücher, der Brücher, den Brüchern, die Brücher
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.6) gemeiner Bruch → ułamek zwykłyDezimalbruch → ułamek dziesiętnyechter/unechter Bruch → ułamek właściwy / niewłaściwyeinen Bruch kürzen / erweiternskrócić/rozszerzyć ułamek • KehrbruchStammbruch
synonimy:
(1.4) Fraktur, Knochenbruch
(1.5) Hernie, Eingeweidebruch
(1.7) Verwerfung, Sprung
(1.8) Einbruch
(1.9) Sumpf, Moor
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. brechen
przym. bruchig, brüchig
związki frazeologiczne:
Bruchbude
etymologia:
(1.1-8) śwn. bruch << swn. bruh; od czas. brechen
(1.9) śwn. bruoch << swn. bruoh (por. hol. broek "teren podmokły", ang. brook "strumień")
uwagi:
źródła: