-ik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: iikikik'

-ik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ik], AS[ik]
znaczenia:

przyrostek

(1.1) …tworzący zdrobnienia rzeczowników rodzaju męskiego
(1.2) …tworzący nazwę osoby o jakichś cechach lub przypadłości
odmiana:
(1.1)
(1.2)
przykłady:
(1.1) balkonbalkonik, cmentarzcmentarzyk, koszkoszyk, palpalik, samochódsamochodzik
(1.2) sangwinizmsangwinik, paraliżparalityk, gruźlicagruźlik
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) -ek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1-2) Wariant „-ik” zmiękcza poprzedzającą spółgłoskę. Nie robi tego rzadszy wariant „-yk”.
(1.1-2) To, który wariant jest używany, zależy od wyrazu, przykładowo istnieją obok siebie formy „grosz” i ”grosik” oraz „kosz” i „koszyk[1].
(1.1) Obecnie najbardziej produktywny przyrostek tworzący zdrobnienia, zdobywa przewagę nad synonimicznym „-ek[1].
(1.1) Formy niektórych przypadków wyrazów utworzonych przy użyciu tego przyrostka zależą od konkretnego wyrazu.
(1.1) Formą biernika liczby pojedynczej jest zawsze „-ik” w wyrazach r. męskorzeczowego „-ika” w wyrazach r. męskozwierzęcego i męskoosobowego.
(1.1) Formą mianownika i wołacza liczby mnogiej jest zawsze „-iki” w wyrazach r. męskorzeczowego i męskozwierzęcego. W wyrazach r. męskoosobowego taka forma jest formą deprecjatywną, formą standardową jest „-cy” lub „-ikowie”.
(1.1) Formą biernika liczby mnogiej jest „-ików” w wyrazach r. męskoosobowego, a w pozostałych – „-iki”.
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło -ik w: Słownik poprawnej polszczyzny, red. Witold Doroszewski, s. 210, Warszawa, Polskie Wydawnictwo Naukowe, 1980, ISBN 83-01-03811-X.