Przejdź do zawartości

-anka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: Anka • anka • ankka • änka
wymowa:
IPA: [ˈãŋka], AS: [ãŋka], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk- 
ⓘ
znaczenia:

przyrostek

(1.1) … tworzący rzeczownik od czasownika, oznaczający rzecz, obiekt, sytuację związaną z działaniem określanym przez dany czasownik
(1.2) … tworzący rzeczownik oznaczający kobietę, która urodziła się lub sporo przebywa w miejscu wskazanym przez temat słowotwórczy
(1.3) … tworzący rzeczownik oznaczający rzecz, powiązaną z miejscem określonym przez temat słowotwórczy
(1.4) rzad. …tworzący rzeczownik – nazwę córki od nazwiska lub tytułu ojca[1]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) kolorowanka → książeczka do kolorowania
(1.1) pisanka → malowane jajko (zob. pisać – dawne znaczenie)
(1.1) strzelanka → gra komputerowa, w której się strzela
(1.1) mijanka → odcinek torowiska, na którym pojazdy szynowe mogą się wymijać
(1.2) Albanka → mieszkanka Albanii
(1.2) rzymianka → mieszkanka Rzymu
(1.2) niebianka → mieszkanka nieba
(1.2) galerianka → bywalczyni galerii
(1.3) zakopianka → droga do Zakopanego
(1.4) Pakulanka → córka Pakuły
(1.4) Sapieżanka → córka Sapiehy
(1.4) starościanka → córka starosty
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.4) -ówna
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. -an + -ka[2]
uwagi:
zobacz słowa kończące się na „-anka”
(1.4) Formy z sufiksem -anka tworzy się od rzeczowników zakończonych na -a i występują w nich wymiany głosek – ch:sz, d:dź, g:ż, h:ż, k:cz, ł:l, n:ń itd. Nazwy córek od nazwisk ojców od rzeczowników niezakończonych na -a są nazwami ludowymi (np. Bielski → Bielszczanka, Kowalski → Kowalszczanka)[3].
(1.4) Przyrostek ten coraz częściej zastępowany jest przez formant -ówna, którego jednak nie należy stosować przy nazwach zakończonych na -ga.
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, Warszawa: PWN, 1968, s. 122, OCLC 895698674 (pol.).
  2. ↑ Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Roman Zawiliński, Jeszcze o nazwiskach córek [w:] Witold Doroszewski i inni (red.), Poradnik Językowy (7), lipiec 1921, s. 90 (pol.).
  3. ↑ Poradnik językowy. Zapytania i odpowiedzi [w:] Język Polski i Poradnik Językowy (1), 1916, s. 30.