камінь

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

камінь (język ukraiński)[edytuj]

камені (1.1)
камінь (1.2)
transliteracja:
kamìnʹ
wymowa:
wymowa ?/i zobacz zasady wymowy ukraińskiej
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kamień (odłamek skały)
(1.2) bud. kamień (surowiec)
odmiana:
(1.1) lp ка́мінь, D. ка́меня; lm ка́мен|і; deklinacja II, wzór A2
(1.2) lp ка́мінь, D. ка́меню; blm; deklinacja II, wzór A2
przykłady:
(1.1) Зараз ми біля каменя на роздоріжжі.Teraz (my) (jesteśmy) koło kamienia na rozdrożu.
(1.2) Тут можна купити вироби з кераміки та каменю.Tu można kupić wyroby z ceramiki i kamienia.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. каміння n, каміннячко n, каменяччя n, каменюччя n, кам'янистість ż, каменистість ż, каменяр m, каменярка ż, каменярня ż, кам'янка ż, кам'яниця ż, камениця ż
zdrobn. камінець m, камінчик m
zgrub. каменище m n, каменюка ż
czas. кам'янити ndk., кам'яніти ndk., каменіти ndk., каменувати ndk.
przym. кам'яний, камінний, кам'янистий, каменистий, каменястий, камінчастий, каменярський
przysł. кам'яно
związki frazeologiczne:
наріжний камінь
etymologia:
uwagi:
źródła: