воўк

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

воўк (język białoruski)[edytuj]

воўк (1.1)
transliteracja:
voŭk
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. Canis lupus[1], wilk
odmiana:
(1.1)[2]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ваўчаня n, ваўчанё n, ваўкаўё n
forma żeńska ваўчыца ż, ваўчыха ż
przym. воўчы
związki frazeologiczne:
біты воўквоўк у авечай шкурывоўкам глядзецьмарскі воўкшукаць як воўк даўбешкі / шукаць як воўк доўбніprzysłowia i powiedzenia: аб воўку памоўка, а воўк тут / пра воўка памоўка, а воўк і тутвоўк да лесу цягнявоўк не пастух, а свіння не агародніцавоўк сабаку не радня / воўк казе не таварышвоўк у лесе здохвоўк сабакі ні баіцца, алі зьвягі ні любявоўка ногі кормяцьваўкоў баяцца - у лес не хадзіцьдай божа нашаму цяляці воўка спаймаціработа ня воўк, у лес ні ўцячэі воўк сыты, і козы цэлыячалавек чалавеку воўк
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Białoruski - Ssaki
źródła: