żartowniś

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

żartowniś (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʒarˈtɔvʲɲiɕ], AS[žartovʹńiś], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) żart. człowiek stosujący nie do końca udane żarty, nie zawsze tolerowane
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nastoletni żartowniś, który zadzwonił na policję z informacją o bombie w szkole, został zatrzymany.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dowcipniś
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. żartowanie n, żartownisia ż, żart mrz, zażartowanie n, żartobliwość ż
czas. żartować ndk., zażartować dk.
przym. żartobliwy
przysł. żartobliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
od pol. żart
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: