żartobliwie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

żartobliwie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌʒartɔˈblʲivʲjɛ], ASartoblʹivʹi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.i → j 
znaczenia:

przysłówek

(1.1) humorystycznie, nie na serio, z przymrużeniem oka
odmiana:
(1.1) st. wyższy żartobliwiej; st. najwyższy najżartobliwiej
przykłady:
(1.1) O przygodach i flirtach opowiadał przecież żartobliwie, z ironią, kpiną, cynizmem, przechwalając się przed siostrą i ojcem swymi podbojami[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zabawnie, skr. żart.
antonimy:
(1.1) poważnie, surowo
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. żart m, żarcik m, żartobliwość ż, żartowniś m, żartownisia ż, żartowanie n, zażartowanie n
czas. żartować ndk., zażartować dk.
przym. żartobliwy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Zaniewski, Król Tanga, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.