panikować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

panikować (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) wpadać w panikę[1][2]
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Nie panikuj tak! To tylko mała drzazga.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  panika f , panikarz m , panikarka f , panikara f , panikarstwo n , panikowanie n 
przym.  panikarski
czas.  spanikować dk. 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło panikować w: Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. hasło panikować w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.